Kiezen voor het zelfstandig ondernemerschap betekent dat je de boer op moet voor werk. Nou is het met de meeste starters zo, dat ze dit nu nét het minst leuke onderdeel van het ondernemen vinden… Klanten werven voelt als bedelen, zeggen ze dan. Zelf dacht ik aanvankelijk ook zo, eerlijk is eerlijk. Maar na acht jaar zelfstandig ondernemerschap zie ik het heel anders. Ik bedel niet, ik heb juist iets te bieden!
De klant vinden
Het vinden van de klant die jij iets te bieden hebt is, zeker in het begin, niet eenvoudig. Zelf heb ik er voor gekozen om aan iedereen te vertellen wat ik doe. Omdat dit niet direct wat opleverde ben ik heel doelgericht acquisitiebrieven gaan schrijven. Geen megamailing dus, maar een stuk of tien brieven naar bedrijven in de regio, die stuk voor stuk in gingen op het probleem waar die opdrachtgever volgens mij voor stond. Uiteindelijk kon ik via een enthousiast familielid en dankzij twee van de tien brieven op gesprek bij wat later mijn eerste opdrachtgevers zouden worden.
Gunnen is de crux
Waarom werden die klanten, klant? Omdat ze het mij gunden. Dat klinkt eenvoudig, maar dat is het niet, want in dat ‘gunnen’, zit hem de crux van het acquireren. Dat gebeurt namelijk op gevoel. En dat is weer gebaseerd op datgene wat jij aan aantoonbare ervaring hebt in combinatie met wat jij als mens wezenlijk uitstraalt. Past dit wezenlijke gevoel bij de ander, dan is er sprake van een ‘klik’ en zal hij of zij je iets gunnen. Om iets wezenlijks uit te kunnen stralen moet je je goed voelen over wie je bent. En dat, is voor de een gemakkelijker dan voor de ander. Maar iedereen kan het!
Investeren in het goede gevoel
Al waren het mijn laatste centen, ik liet voordat ik op gesprek ging altijd mijn haren in een mooie coupe knippen. Blond doet het bij mij goed, dus ook in de kleur investeerde ik vele euro’s. Én ik kocht een fantastisch pak. Het was knal duur, maar het gaf me zo’n kick om het te dragen, dat het me de investering meer dan waard was.
Wezenlijk contact maken
Doordat ik me ‘goed’ voelde over mijn voorkomen (ik zet dat tussen aanhalingstekens, want ik stuiterde natuurlijk van de stress) maakte ik tijdens het eerste gesprek zo’n wezenlijk contact, dat ik aan het eind van de ontmoeting precies wist of het iets werd, of niet. Waarom dat zo was, wist ik aanvankelijk niet. Nu ik wat langer voor mezelf werk, weet ik dat het al dan niet ‘klikken’ onder andere te maken heeft met de manier waarop de ander je benadert, de manier waarop hij of zij over de opdracht praat en hoe deze is voorbereid. Toont de ander bijvoorbeeld geen oprechte interesse in wie jij bent als mens en professional, is de opdrachtformulering één grote warboel en is er sowieso een hoop onduidelijk, dan zal dit waarschijnlijk het hele traject zo blijven en moet jij je afvragen of je daar tegen kunt (ik niet!).
Zonder passie geen presteren
Zeker in het begin wilde ik vooral het ‘het-wordt-niks-gevoel’ of het ‘het-klikt-niet-gevoel’ nog wel eens negeren. Vooral als het ging om de oprechte interesse in elkaar. Dan dacht ik: ‘Dat komt nog wel. Niet iedereen wil zich zo kwetsbaar opstellen als ik. Sommige mensen houden het graag een beetje afstandelijk.’ Maar gelukkig werd ik vaak niet van de zakelijke relaties die daaruit voortvloeiden. Moet je dan gelukkig zijn om succesvol te ondernemen? Volgens veel mensen van de generatie voor niet: “Werken doe je maar 40 uur in de week. Je houdt daarnaast nog genoeg uren over om de dingen te doen die je leuk vindt.” Maar voor mij geldt: geen passie geen presteren. Bovendien, daar was het allemaal toch om begonnen, die zelfstandigheid in zaken doen: plezier in je werk? Nou dan! Plezier geeft ontspanning. Ontspanning haalt de druk van het werken af. Minder druk vertaalt zich in rust in huis. En daar heb ik best wat voor over. Dus werk ik alleen nog voor opdrachtgevers waar ik een heuse klik mee heb. Dan doe ik zelfs die ene opdracht die ik wat minder vind nog met plezier!
P.s. Weet je hoe ik die leuke klanten houd? Door interesse te tonen in de personen waarvoor ik werk. Ik zeg altijd “Mijn klanten zijn mijn vrienden!” Zo voelt het ook echt, anders kan ik die aandacht niet voor ze opbrengen. Ik heb genoeg andere sociale verplichtingen door mijn gezin met drie kinderen.
* Deze tekst is intellectueel eigendom van Vicky van der Plas Vormgeving van Informatie
Wil je meer weten over Vicky van der Plas, haar werk en klanten bezoek daar haar website www.vickyvanderplas.nl voor meer informatie.
Gerelateerde artikelen:
Bookmark deze pagina bij je favoriete websites:
